Het idee was: even naar de overkant van de baai: Andréetangen, 1,5 NM op de motor en daar aan land, huisje bekijken, walruskolonie en er zou een sloep liggen met de schroef er nog aan en nog wat overblijfselen van oudere jagers.

De realiteit: de kust heeft een zandbodem en strand bezaaid met rotsen, lastig om dichterbij te komen. We hebben inmiddels 23knopen wind op ’t klokje staan, maar het "vervelendst” van alles: nummer 9 heeft zich vóór ons aangediend. Onze 9e! ijsbeer ligt precies daar waar wij even aan land willen, dus dat plan laten we varen. Het zit dus niet altijd mee ;-) Nu een half uurtje ankeren, kopje thee en dan eens kijken hoe de wind erbij staat en of we de bijboot nog even inspringen en wat rond varen, die ligt vrolijk dansend achter Saraban’de op ons te wachten in de golven. Vanmorgen hebben we de dieptes van de baai aan de overkant in kaart gebracht, daar hebben we nu goede informatie van én dus een mooi beschut plekje om vannacht te ankeren.